گلچین صوتی مداحی و سینه زنی محرم


تقدیم به عاشقان سیدالشهدا

كل یوم عاشورا....كل ارض كربلا

بیش از 12 گیگ MP3 مداحي و سينه زني بصورت گلچین از بهترین سبکهای مداحان

محصولی با ارزش و گرانبها شامل:
گلچین مداحی هلالی
گلچین مداحی طاهری
گلچین مداحی حمید علیمی
مجموعه کامل دعا ها
گلچین مداحی جواد مقدم
گلچین مداحی محمود کریمی
گلچین مداحی بنی فاطمه
گلچین طبل و سنج زنجیر زنی
گلچین مداحی خلج
ترتیل کل قرآن


متن نوحه - ظهر عاشورا


ظهر عاشورا
محرم،عاشورا،امام حسین(ع)،دانلود مداحی ونوحه

این نوحه سینه زنی حدود یازده سال پیش توسط مداح اهل بیت یونس حبیبی اجرا شد که با استقبال بی نظیر عاشقان اهل بیت همراه بود

از جمله خصوصیات این شعر این است که مصائب حضرت رقیه را در قالب شعر بیان نموده و از همان ابتدای غارت خیمه های حسینی تا بعد از شهادت دختر سه ساله امام حسین(ع) وقایع را متذکر می شود از دیگر دلایل محبوبیت این شعر ، شیوه اجرای بسیار زیبای برادر یونس حبیبی بوده است که ایشان با صدای محزون خود قلبهای عاشقان حریم حسینی را محزون می ساخت.

شهادت حضرت رقیه در روز پنجم صفر سال 61 هجری قمری در شهر شام اتفاق افتاد.

دانلود نوحه سینه زنی

برای مشاهده متن کامل شعر بر روی ادامه مطلب کلیک کنید.


ادامه مطلب
[ ۱۳۸٩/۱٠/۱ ] [ ٧:۳٠ ‎ب.ظ ] [ علی ] [ نظرات () ]
متن نوحه شهادت حضرت ابوالفضل العباس / خدایا گرچه من غرقاب دردم
خدایا گرچه من غرقاب دردم                             برای تشنگان کاری نکردم
صغیران را همه بی تاب دیدم                            صدای العطش هرجا شنیدم
دگر از بودن خود شرم دارم                               که آبی بهر این طفلان ندارم
مرا لب تشنگان دامن گرفتند                             توان و تاب را از من گرفتند
ز یک سو تشنه لب گلزار زهراست                     به یک سو آب هم محصوراعداست
یتیمان را ز غم لبها به جان است                        تمام دشت پر از کوفیان است
به روی خیمه راه آب بستند                              دل اطفال پیغمبر شکستند
به چشمان همه اشکی نمایان                         ز اشک تشنگان پرگشته دامان
همه گریان به فکر آب بودند                             به گرد اصغر بی تاب بودند
یکی بی تاب تر از دیگران بود                            زمین افتاده بود و نیمه جان بود
صغیران را به آبی وعده دادم                             شتابان خویش تا علقم رساندم
لبانم خشک بود و کام من خشک                      خم من خشک بود و جام من خشک
سواران راه را بر من ببستند                             به هرجا در کمین من نشستند
زگرد خویش آنان را چو راندم                             شتابان خویش تا علقم رساندم
چو یادی ز آن همه بی تاب کردم                        به یک دم مشک خود پر آب کردم
حرم شد کعبه آمال عباس                               دلا خون گریه کن بر حال عباس
سواران، راه بر او سد نمودند                            همه بر قتل او آماده بودند
زهر سو، سوی او تیری رها شد                        به تیغی دستش از پیکر جدا شد
جلوتر رفت تا دست دگر داد                              وفا در وصف او تکبیرسر داد
نه ممکن بود آرد تا حرم آب                               صدا می آمد از طفلان بی تاب
به روی اسب حیران ایستاده                             عدو گردش سواره هم پیاده
به تیری مشک او را پاره کردند                          غلط گفتم ورا بی چاره کردند
چو ناگه از کمین گه دشمن آمد                        به فرق او عمودی ز آهن آمد
 نگو زائر دگر چون سرنگون شد                         چه سان بی دست از مرکب نگون شد

 

مگو چون گشت جسمش تیرباران                      مگو از آن همه اشکش به دامان
مگو چون از سرش خون بود جاری                      مگو از ضرب صد شمشیر کاری
مگو از هر طرف تیری رها بود                             مگو آماج موج نیزه ها بود
مگو آن تیرها با او چه کردند                              مگو شمشیرها با او چه کردند
مگو از تیر بنشسته به دیده                              مگو از ساقی طعنه شنیده
مگو از ناله ادرک اخایش                                  مگو زآن بی رمق صوت و صدایش
چو بی دست از فراز مرکب افتاد                        سرش زهرا روی دامان بنهاد
رها شد از عطش عباس حیدر                          ز دست مصطفی نوشید کوثر
نمی دانم چه سان آن آب نوشید                       که لبهای حسین را تشنه می دید
به هر جا نامی از میخانه باقی است                   به هرمیخانه ای عباس ساقی است
مراد و پیر می خواران اباالفضل                           پناه جمله خماران اباالفضل
دهد درس بقا را در فنا او                                 به هر جا نامی از کرببلا او
زده از خم وحدت، می، پیاپی                            نباشد مستی عباس زین می
بود ساقی او سالار تنها                                  حسین بن علی فرزند زهرا
حسین بن علی مقصود عباس                          مراد و تکیه گاه و بود عباس
همه هستی عباس از حسین است                   همه مستی عباس از حسین است
حسین است کعبه آمال عباس                         ملک در غبطه بر احوال عباس
کاروان تا به در شهر رسید                               لحظه ها تلخ تر از زهر رسید
کوفیان هلهله برپا کردند                                   خون دل عترت زهرا کردند
دیده ها خیره به زنها شده بود                           زینب غمزده تنها شده بود
کوفه غرق شعف و غوغا بود                              خواهر غمزده ای تنها بود
گوئیا موسم مهمانی بود                                  کوچه در کوچه چراغانی بود
آل عصمت همه تن ، درد وعزا                            کوفیان کرده بپا هلهله ها
دیده اهل حرم بارانی                                     قلب هاشان همگی طوفانی
دست شان بسته به یکدیگر بود                         چشم شان خیره به نی وآن سر بود
گرد طفلان فغان سر داده                                کوفیان شاد همه استاده
سینه هاشان همه لبریز از غم                          دست هاشان همه در بند ستم
گریه هاشان همه پی در پی بود                       چشم شان خیره به روی نی بود
طبل شادی زده شد چون هر جا                       حرم از فرط غم افتاد ز پا
آن ملاقات رود کی از یاد                                 دختر فاطمه و ابن زیاد؟
تا که در مجلس او پای نهاد                             در دل خویش فغانها سر داد
بین اطفال پریشان بنشست                            شیشه صبر وی از غصه شکست
تا و را دید چنین ابن زیاد                                 گشت مقهور و در طعنه بگشاد
طعنه بر دختر زهرا می زد                               بیشتر زخم به دلها می زد
طعنه زینب چو زدشمن بشنید                          بر سرش ناله و فریاد کشید
کآنچه دیدم ز خدا زیبا بود                                لحظه در لحظه خدا با ما بود
زین جنایت تو کنون شاد مباش                          نمکی بیش بر این زخم مپاش
بر سرش داد زد ای خصم خدا                           که نمودی به حسین جور وجفا
به چه جرمی تو حسین را کشتی                     غرقه در خون تن او آغشتی
او بود میر جوانان بهشت                                اوبود سرور مردان بهشت
پاره جان رسول الله است                                چون علی،حسین، ثار الله است
در دل دخت علی، بزم عزاست                         مانده دلها همه در کرببلاست
غلامعلی زجائی ( زائر )

[ ۱۳۸٩/٩/٢۳ ] [ ۱٢:٥٧ ‎ق.ظ ] [ علی ] [ نظرات () ]
متن نوحه / زبانحال حضرت زینب کبری در سرزمین کربلا
برق شمشیر ببین ای عمه                                            بارش تیر ببین ای عمه
نیزه در نیزه ببین از پی هم                                           موج تیر است ونیزه درهم
گرد یک نعش به خاک افتاده                                        موج  در موج عدو استاده
 با من غمزده  زار وحزین                                             عمه این صحنه جانسوز ببین
تیغ بر خسرو دین می آید                                            یا که باران به زمین می آید؟
با تنی خسته چه رسم جنگ است                               کاین همه دامن پر از سنگ است
تا که دیدند شه دین تنها                                           حلقه زد خصم به گرد مولا      
هلهله ها همگی سر دادند                                        تیرها را به کمان بنهادند        
یک نفر را  یک لشکردیدند                                          کاین همه تیر براو باریدند ؟ 
تیرها بر بدنش بنشستند                                           راه یکدیگر برهم بستند
 سوی او بارد ازهرسوسنگ                                        لحظه لحظه است فرو براو سنگ
عمه بنگراثر از بابا نیست                                            بس که تیغ است تنش پیدا نیست
شمر دون پای به گودال نهاد                                       ازدم تیغ جفا آبش داد
سرببریده به دامن بگذاشت                                         داغ عالم به دل من بگذاشت
عمه جان ارض وسما می لرزد                                      نکند عرش خدا می لرزد؟
چشم خورشید بر او خون بارد                                     هیچ کس نیست تنش بردارد؟
تنش ازجامه ی کهنه عاری است                                شطی از خون به کنارش جاری است
سر ببریده روی نیزه نشست                                      می شود نیزه ببین دست به دست
زائرا قصه دگرکن کوتا ه                                             بسته ره را به نفس، لشکرآه

 

 
 به راه کوفه ای جانان زینب                                      ببین پر زاشک غم دامان زینب
تمام جان من پرشد زشیون                                      شررافتاده درجان و دل من
دوچشمم اشک غم ریزد به دامن                               الا ای کعبه جانان زینب

فدای خسته جان تشنه تو                                       فدای گلستان تشنه تو      
سپاهم کودکان تشنه تو                                          الا ای معنی ایمان زینب
الهی بشکند دست عدویت                                       فرو کرده است نیزه درگلویت
به نی آشفته گردیده است مویت                               زنی بین دیده گریان زینب
ببین بین عدو اینک غریبم                                          شنو از روی نی امن یجیبم
برادرجان غمت گشته نصیبم                                     فروغی ده تو به چشمان زینب
اگر آتش به گلزار توافتاد                                          اگر آتش به گلزار توافتاد
دل زینب گرفتار تو افتاد                                           به هر دردم تویی درمان زینب

زبان حیدری در کام دارم                                          بنای نهضتی در شام دارم
منم شیری که زینب نام دارم                                    بود وفتح وظفر از آن زینب

زبانم تیغ گردد کوفیان را                                         کنم رسوا تمام ظالمان را      
کنم بیدارمن پیر وجوان را                                        نگاهت نوردرچشمان زینب

سپاه کوفه را درمانده سازم                                    به هرجا پرچمت رابر فرازم
قیام ات را سفیری سر فرازم                                   فدای توبرادر جان زینب

ببین معجر به سر گشته لباسم                              به درگاه خدا باشد سپاسم
 من ازانبوه دشمن کی هراسم                               جهان بی توبود زندان زینب
------------------------------------------------------------------------------------------------------------
به کوفه خصم را رسواکنم من                                  به هر جا کید او افشا کنم من
به عالم خون تواحیا کنم من                                     ببین پر زاشک غم دامان زینب

[ ۱۳۸٩/٩/٢۳ ] [ ۱٢:٥٥ ‎ق.ظ ] [ علی ] [ نظرات () ]
متن نوحه / ای شیرخواره اصغر ای ماه پاره اصغر
تیر از کمان رها شد          با حلقت آشنا شد         با تیر حرمله، آه                سر از تنت جدا شد 
 
قربان روی ماهت            آخر چه بُد گناهت            منگرچنین به بابا                  می میرم از نگاهت   

 

پرپر زدی به دستم           دیدم، تنت، شکستم            حیران شدم عزیزم           گریان به تو نشستم  

طفل نخورده آبم              دل از عطش کبابم              بینم چوحنجرت را               ازغم به پیچ وتابم   
       
از جور کین هلاکی          مدفون به زیر خاکی              در خاک تیره اصغر            یک دُر تابناکی

مظلوم شیر خوارم             جان کرده ای نثارم               از خون حنجر تو             گل گون شده عذارم  

ای طفل شیر خواره           مقتول ماه پاره                   ای کا ش خنده ات را       بیند پدر دوباره

ای گل نوشکفته             ای ازعطش نخفته                    بابا مصیبتت را            جز با خدا نگفته

تاب غمت ندارم               خون گشته قلب زارم             بابا ببین چگونه                  آمد گره به کارم

تا تیرکین روان شد            نا گه تو را نشان شد           خون گلویت اصغر                تقدیم آسمان شد
داغت به دل نشسته        درخود مرا شکسته              جان می کَنم چوبینم          این دیدگان بسته
با مادرت چه گویم            با خواهرت چه گویم            با عمه غمین  و                   دیده ترت چه گویم 

ای شیرخواره اصغر           ای ماه پاره اصغر                بسته به روی من شد           هر راه چاره اصغر

[ ۱۳۸٩/٩/٢۳ ] [ ۱٢:٥۳ ‎ق.ظ ] [ علی ] [ نظرات () ]
متن نوحه شهادت علی اکبر / نوحه تشنه کام ای اکبر من
ای  نهال باورمن                       ای جوان مضطرمن                 از برم دامن مکش ای               
تشنه کام ای اکبر من               نوگل پیغمبر من                     کم نگر چشم ترمن      
از برم دامن مکش ای                تشنه کام ای اکبر من
ای غم توقا تل من                    هجرتوشد حاصل من              می زند آتش دل من
بین چه آمد بر سر من               تشنه کام ای اکبر من

 

خیمه گه را تکیه گاهی              خوب رویی، رشک ماهی         بر پدر بنما نگاهی
ای که رفتی از بر من                تشنه کام ای اکبر من
می روی میدان عزیزم              تشنه و نالان عزیزم                  بر منی گریان عزیزم 
ای جوان دلبر من                    تشنه کام ای اکبر من

ای خدا جانان من رفت             از تن من جان من رفت               اکبرعطشان من رفت
نور چشمان تر من                   تشنه کام ای اکبر من
شد تک وتنها به میدان            خسته جان ودل پریشان             اشک من ریزد به دامان
بر جوان مضطر من                  تشنه کام ای اکبر من 

خیمه ها راغرق غم کرد           جان من پر از الم کرد                 بوسه دستم دم به دم کرد
اکبر مه منظرمن                    تشنه کام ای اکبر من
رفت وازچشمم نهان شد          گم میان کوفیان شد                 احتضارمن عیان شد
در فراق اکبرمن                      تشنه کام ای اکبر من

رفت ومن کردم نظاره                رفتن آن ماه پاره                      کاش باز آید دوباره
آن چو جان در پیکرمن              تشنه کام ای اکبر من
تا به من آمد صدایش              غرق خون دیدم لقایش                اوفتادم من به پایش 
شد وداع آخرمن                    تشنه کام ای اکبر من

در برش خود را رساندم            بر سر او نوحه خواندم                 اشک خون بر او فشاندم
کشته دیدم اکبر من               تشنه کام ای اکبر من
جسم بی جانش بدیدم           ناله ها از دل کشیدم                  هم شکستم ،هم خمیدم
ای یل نام آور من                   تشنه کام ای اکبر من

برکف میدان فتاده                 دیده اش برهم نهاده                 کام عطشان جان بداده
آن نهال باور من                    تشنه کام ای اکبر من

[ ۱۳۸٩/٩/٢۳ ] [ ۱٢:٥٠ ‎ق.ظ ] [ علی ] [ نظرات () ]
متن نوحه مصیبت حضرت زینب (س) / مقتل عبادتگاه زینب نیزه، زیارتگاه زینب
مقتل عبادتگاه زینب                   نیزه، زیارتگاه زینب                       می برندم، کوفیان ازکربلایت ای برادر
مظلوم بی گناه زینب                 برآسمان بین آه زینب                    می برندم کوفیان از کربلایت ای برادر

 

جانان من افتاده برخاک              باپیکری خونین و پرچاک                  در مقتلش بنشستم غمناک               
سوزد فضا ازآه زینب                                                                می برندم کوفیان از کربلایت ای برادر

جانان زینب سرندارد                 انگشت وانگشتر ندارد                    جزمن کسی یاورندارد
مظلوم بی گناه زینب                                                               می برندم کوفیان از کربلایت ای برادر

افتاده است برخاک میدان          جان داده است در راه جانان             پامال شد از سم اسبان
برآسمان شد آه زینب                                                               می برندم کوفیان از کربلایت ای برادر
بر سینه اش خنجر نشسته        پیشانی پاکش شکسته                  اعضای او ازهم گسسته
خفته به خاک است شاه زینب                                                    می برندم کوفیان از کربلایت ای برادر


تا در بر او شمر دیدم                شیون کنان سویش دویدم                دل از حیات اوبریدم        
  شد بی فروغ نگاه زینب                                                          می برندم کوفیان از کربلایت ای برادر   

تا که سرش از تن جدا شد        لرزان زمین کربلا شد                       در ماتمش اهل سما شد
مقتل عبادتگاه زینب                                                                 می برندم کوفیان از کربلایت ای برادر

برنعش این در خون تپیده            بارم گلاب خون از دیده                    چون من کسی محنت ندیده
در خون نشسته ماه زینب                                                         می برندم کوفیان از کربلایت ای برادر

اشکم زیارتنامه خواند              چشمم براو خون می فشاند               حالم کسی جز حق نداند
نی شد زیارتگاه زینب                                                               می برندم کوفیان از کربلایت ای برادر

کی باورم هست آنچه دیدم      شد واژگون سرو امیدم                      من زینبم بنت الشهیدم
       اهل حرم سپاه زینب                                                         می برندم کوفیان از کربلایت ای برادر  

[ ۱۳۸٩/٩/٢۳ ] [ ۱٢:٤٦ ‎ق.ظ ] [ علی ] [ نظرات () ]
متن نوحه حضرت عباس (س) / ای کودکان تشنه لب عباس علمدار من است
ای کودکان تشنه لب                                           عباس علمدار من است (2)                   
خیمه گه غرق  تعب                                            عباس علمدار من است (2)                  
اومی رود میدان که بهر تشنگان آب آورد                    با مشک پرآب از فرات اندوه ازدلها برد 
باران تیر ونیزه را عباس با جان می خرد                     میروسپهدار من است عباس علمدار من است (2)
درخیمه بنشینید و بهراو دعا یکسر کنید                     کم شیون وفریاد برگرد علی اصغر کنید
امن یجیبی خوانده وتقدیم آن مضطر کنید                    لب تشنه سردار من است  عباس علمدار من است (2)
او آب می آرد حرم سیراب سازد کامتان                     ساقی زخّم باده اش پرمی نماید جامتان
غم می برد ازسینه ها خوش می شود ایامتان             درهرمحن یارمن است عباس علمدار من است (2)
اندر وفاداری نباشد کس به دوران مثل او                    هم در شجاعت کس نمی باشد به میدان مثل او
تشنه وتنها کی کند رزمی نمایان مثل او                    میرفداکار من است عباس غلمدار من است (2)

 

انوار روی ماه او خورشید را شرمنده کرد                       بر ماه افتادش نظر مهتاب را تابنده کرد
با جان نثاری بهر دین اسلام را پاینده کرد                     دلبر ودلدارمن است عباس علمدار من است (2)
یارب سپهدارحسین تنهاست یاری اش نما                   ده نصرت عباس من اندر مصاف اشقیا
تنهاست اما می کند مردانه او بر پا لوا                        الحق وفادارمن است عباس علمدار من است (2)
لرزان سپاه کوفیان از ضربت شمشیراو                        گرگان کوفه یک به یک هستند درزنجیراو
بر گوش عالم می رسد از کربلا تکبیراو                        عباس علمدار من است عباس علمدار من است

[ ۱۳۸٩/٩/٢۳ ] [ ۱٢:٤٤ ‎ق.ظ ] [ علی ] [ نظرات () ]
متن نوحه زبانحال حضرت زینب (س) در روز عاشورا / سلام زینب به تن عریانت
سلام زینب به تن عریانت                              سلام من به پیکر بی جانت
سلام من به این تن غرقه به خون                    درود من به نعش پاک لاله گون
ثنای من به سرو گردیده نگون                         سلام  زینب  به لب عطشانت
سلام من به این سر رفته به نی                     درود من به ناله های پی به پی
سلام من به ساقی نخورده می                      سلام من بر بدن عریانت
سلام من به کهنه پیراهن تو                           درود من به زخم های تن تو
سلام من به سوخته گلشن تو                        سلام من به سینه سوزانت
سلام من به پیکر لهیده ات                             درود من به قلب داغدیده ات
سلام من به قامت خمیده ات                          سلام من به اشک بردامانت
سلام من به اکبری که کشته شد                    درود من به اصغری که کشته شد
سلام بردلاوری که کشته شد                          سلام من به افسرعطشانت
سلام بر دو دست از بدن جدا                           درود من به ساقی کرببلا
سلام من به حامی دین خدا                            سلام من به ناله طفلانت
سلام من به آن که بر آب رسید                        ولی درون آب تصویر تو دید
نخورد آب وتشنه  لب گشت شهید                    سلام بر دلاور میدانت
سلام من به گلستان تشنه ات                         درود من به جسم وجان تشنه ات
سلام من به کودکان تشنه ات                          سلام من به دیده گریانت
سلام من به شیرخواره اصغرت                          درود من به غنچه های پرپرت
سلام من به قاسم دلاورت                               سلام من به نعش در میدانت
سلام من به خیمه های غرق غم                       به دستهای بسته دربند ستم
درود برسکینه غرق الم                                    سلام من به دختر نالانت
[ ۱۳۸٩/٩/٢۳ ] [ ۱٢:٤۳ ‎ق.ظ ] [ علی ] [ نظرات () ]
متن نوحه شهادت امام حسین (ع) / ای کشته بی سر شده آیا تو حسینی
ای کشته بی سر شده          آیا تو حسینی (2)  

 

ای لاله پرپر شده               آیا تو حسینی (2)                                                            

افتاده عریان بر زمینی /       مقتول تیغ ظالمینی   / جان امیرالمومنینی
بین خواهرت مضطر شده                    آیا تو حسینی (2) 

از پیکرت خون گشته جاری   /    در پیکر خود سر نداری     /   انگشت وانگشتر نداری
  در خیمه گه محشر شده                     آیا تو حسینی (2) 

آتش به گلزارت فتاده /   بر خاک سردارت فتاده    /  خونین سپهدارت فتاده
بی دست آن افسر شده                   آیا تو حسینی (2)

ای دلبر برنی نشسته  /   پیشانی  پاکت  شکسته     /  اعضای تو ازهم گسسته
   ای غرق خون پیکر شده                   آیا تو حسینی (2) 


از نی نگاهم می کنی تو   /  غرقاب آهم می کنی تو     /    ازغم تباهم می کنی تو
خاک غمم بر سر شده                             آیا تو حسینی (2) 

تا کی در این مقتل نشینم  / گل بوسه از نعش توچینم   /   ای تشنه کام نازنینم
 قلبم پرازآذر شده                            آیا تو حسینی (2) 

جسمت به زیرآفتاب است  /  در ناله بر نعشت رباب است /  درماتمت دلها کباب است
گلهای تو پرپر شده                              آیا تو حسینی (2) 

یارب مرا صبری عطا کن  /   جانم ازاین محنت رها کن   /  یاری مرا دراین بلا کن
ببریده ات حنجر شده                        آیا تو حسینی (2

[ ۱۳۸٩/٩/٢۳ ] [ ۱٢:٤۱ ‎ق.ظ ] [ علی ] [ نظرات () ]
متن نوحه روز عاشورا در وصف شهادت حضرت عباس / نوحه کشته شد عباس من
خیمه های غمزده دست غم بر سر زنید  /   کشته شد عباس من(2)

 

چون من محنت زده قتل او باور کنید   /  کشته شد عباس من(2)

از غم ساقی همه رخت غم بر تن کنید         ناله  وشیون همه  بر امیر من کنید 
لعن ونفرین ای حرم لشکر دشمن کنید       جمله از خون جگر دیده ها را تر کنید         
کشته شد عباس من (2)                                           
پیکر بی دست او روی خاک افتاده بود   /  در کنار علقمه تشنه لب جان داده بود
سر به روی دامن مادرم بنهاده بود   /   محتضر گردیدنم در برش باور کنید
کشته شد عباس من (2)                                             

برسرش خیل ملک ناله وشیون کند  /   همدمی در شیون وناله اش با من کند
 هلهله وشادی از قتل او دشمن کند /   یاد خشکیده لب ثانی حیدر کنید
کشته شد عباس من (2)                                            

کس نمی آید دگر در وفا مانند او    /   قبله جان حسین هست این روی نکو
 ای صبا بر عالم از طلعت رویش بگو   /  شیونی جانسوز در قتل این افسر کنید
کشته شد عباس من (2)                                           
او به پیمان با خدا صادقانه ایستاد   /    تا که دین ماند بجا جان خود برکف نهاد
تشنه لب شمشیرزد تا دگر از پا فتاد  /  در عزای میر من دیده ها را ترکنید
کشته شد عباس من (2)                                             
سوگوار از قتل او آسمانها وزمین   /  هست داغش تا ابد در قلوب مومنین
کرد سودا جان خود بهر طفلانی حزین  / جای او احسان همه بر علی اصغر کنید
کشته شد عباس من (2) 

[ ۱۳۸٩/٩/٢۳ ] [ ۱٢:۳٩ ‎ق.ظ ] [ علی ] [ نظرات () ]

متن نوحه / نوحه ای علی اصغرم

در جهان هر نو گلی که پرپر است 
پرپر از داغ علی اکبر است 
غنچه ی نشکفته باشد هر کجا 
دارد از بهر علی اصغر عزا 
شبنم گل می چکد بر ماتمش 
اشک می نالد ز اندوه و غمش 
بر لب هر غنچه این آوازه است 
داغ اصغر تا قیامت تازه است 
وای اگر در گوشه ی گلزارها 
حنجر گل بشکفد با خارها 
خارهای بی حیای خوشه چین 
از سر کینه نشیند در کمین 
خارها تیر بلای خصم بود 
کز تن گلها پذیرایی نمود 
غنچه را تیر سه شعبه ناز کرد 
تا ز دست باغبان پرواز کرد 
خون سرخش شد نصیب آسمان 
تا بهشت از خون او گیرد نشان 
آسمان رنگ شقایق ها شده 
تا ابد سرمست عاشق ها شده 
باغبان دارد به زیر لب ندا 
پیش چشمم گشته ای پرپر چرا 
ماتم و هجرت مرا هم می کشد 
جمع گلها را همین غم می کشد 
رفتی و با نعش تو جا مانده ام 
بعد تو تنهای تنها مانده ام 
کربلا از ماتمت آکنده شد 
تک تک گلبرگ هایت کنده شد
ماندم و قنداقه ی خونین تو 
صحنه ای از خنده ی شیرین تو 
آخرین لبخند تو روی لب است 
روزم از این منظره همچو شب است 
کی رود از خاطرم این منظره 
یک سه شعبه بوسه زد بر حنجره 
گوش تا گوش تورا در درم برید 
کس به عالم این چنین ذبحی ندید 
رمله ی آن دشمن بیگانه ام 
حنجرت را دوخته با شانه ام 
راس تو آویزه ای بر پوست شد 
هدیه ای خونین به راه دوست شد 
نمیه جان از ماتمت ای مهلقا 
می برم نعش تو را تا خیمه ها 
چون به پشت خیمه قبرت می کنم 
ان که میمیرد زاندوهت منم 
هیچ کس تا که جهان آمد پدید 
قبری از قبر تو کوچکتر ندید 
تا که جسمت در میان خاک شد 
قلب من از داغ تو صد چاک شد 
اشک می ریزد به حالت چشم آب  .
.... در پی ات باشد روان چشم رباب 
دیده اش بر حلق سرخت دوخته 
قلب مادر درعزایت سوخته 
اصغرم ای چشمه پاک حیات 
اشک می ریزم برایت یک فرات 
صحنه ای دل را به غم پیوند زد 
اصغرم در خاک هم لبخند زد

[ ۱۳۸٩/٩/۱٥ ] [ ۱:۱٥ ‎ق.ظ ] [ علی ] [ نظرات () ]
درباره وبلاگ

امکانات وب
باکسها